Main menu:


Memory Lane

110_Petra-C013
Move or you get whipped

Site search

Login

Registration disabled | Recover lost password?
Username
Password

Judaism

Kippah
Ofwel het keppeltje, wordt gedragen als teken van respect. Zoals men in het westen een hoofddeksel afneemt bij het binnentreden van een kerk, of bij het te tafel gaan, als teken van respect, zo bedekt een Jood zijn haren als teken van respect. In plaats van of bij de kippah kan ook de bekende hoed gedragen worden. Ook vrouwen worden geacht hun haren te bedekken. Dit kan met behulp van een hoofddoek, maar een hoed, pet of muts volstaat ook. Meest opvallend is de mogelijkheid voor vrouwen om hun haren te bedekken met een pruik.

Mezuza
Op vrijwel iedere deurpost vind je een kokertje met de Hebreeuwse letter shin. Dit kokertje draagt de naam mezuza, het hebreeuwse woord voor deurpost. Hierin zit een stukje perkament, met een volgens speciale regels geschreven specifiek stukje tekst. Dit gebruik komt voort uit de mitzvah die voorschrijft dat de Jood de woorden van God altijd in zijn hart en geest bij zich draagt door ze (onder andere) op de deurpost te schrijven.

Tzitzit
De tzitzit zijn franjes die aan rechthoekige kleding gedragen worden als herinnering aan de mitzvot. Nu klinkt dat vreemd, maar in de tijd dat de mitvot ontstonden droeg men dergelijke kledingstukken. Om deze mitzvah ook nu nog te kunnen vervullen wordt tijdens het ochtendgebed door de volwassen mannen een rechthoekige sjaal gedragen met de tzitzit aan de hoeken. De knopen in de tzitzit worden op een speciale religieus betekenisvolle manier geknoopt. De sjaal wordt tallit genoemd. Deze tallit heeft zelf geen religieuze betekenis, maakt het alleen mogelijk om de tzitzit te dragen. Streng gelovige Joodse mannen dragen de tallit ook wel de gehele dag, zodat ze deze mitzvah constant kunnen vervullen. Hiervan zien we dan alleen de touwtjes ter hoogte van de heupen.

Kippah
The kippah is being worn as a sign of respect. The way people in the West take off their hats when entering a church or when having diner as a sign of respect, the Jew will cover his hair as a sign of respect. Instead or added to the kippah a Jew may also wear the well known hat. Women also are expected to cover their hair. To do this they can wear a scarf, but a hat, or a cap will do as well. Very remarkable is de possibility for women to cover their hair with a wig.

Mezuza
On almost every doorframe you’ll find a small case with the Hebrew letter shin. This case is called mezuzah, the Hebrew for doorpost. Inside is a piece of parchment, with an according to specific rules written specific text. This mezuzah is placed on the doorpost to fulfill the mitvah that commands a Jew to keep de words of God always in hart and mind, by (amongst other things) writing them on the doorpost.

Tzitzit
The tzitzit are the fringes that are worn on four-cornered clothing as a reminder of the mitzvoth. Nowadays that sounds strange, but the mitzvoth date from a time when such clothes were worn. To fulfill this mitzvah nowadays an adult man will wear a four-cornered shawl with the tzitzit at the corners. The knots in the tzitzit are knotted in a special religiously meaningful way. The shawl is called tallit. This tallit does not have a specific religious meaning in itself, it merely enables one to wear the tzitzit. Strictly observant Jews may wear the tallit all day, to be able to fulfill this mitzvah all the time. In this case we can see the fringes near the hips.

De Joodse Feestdagen

Netzoals het christendom heeft het joodse geloof een heel aantal feestdagen die het aanzien van een jaar mede bepalen. De gebruikelijke volgorde om deze feestdag te bespreken zou natuurlijk de volgorde zijn waarin deze feestdagen in het jaar voorkomen. Of misschien zou de volgorde gebaseerd kunnen worden op de chronologie van de verhalen die aan de basis van de feesten staan. Zoals jullie inmiddels wel gewend zijn van ons doen wij het net even anders. De feestdagen die beschreven worden zijn die, die wij zelf hebben mogen mee maken. Ze zullen dan ook vaak begeleid worden door een post met onze ervaringen van de dag(en).

The Jewish Holidays

Judaism has, like Christianity, quite a few holidays that define the course of the year. The usual order to discuss there holidays would of course be the order in which they occur during the year. Or maybe the order should be based on the chronology of the stories that are the basis of these holidays. As you’ve probably gotten used to by now, we’re going to d this a little different. De holidays we’ll describe are the ones we’ve experienced ourselves. Therefore, most of them will be accompanied by a post with our experience of the day(s).

Purim
Purim is een van de meest extroverte feesten binnen het Joodse geloof. De viering gaat terug op het Boek Ester. Hierin wordt het verhaal verteld van Ester, een mooie, jonge, joodse vrouw in het toenmalige Perzie en Mordechai, haar oudere neef, bij wie zij is opgegroeid.

Wanneer de Perzische koning Ahasuerus tijdens een feest zijn vrouw in de ban doet omdat zij hem niet gehoorzaamde, vraagt hij alle beschikbare jonge vrouwen zich voor hem te verzamelen. De koning valt op slag voor de mooie Ester en maakt haar tot zijn vrouw.
Mordechai weet zich niet lang daarna de woede op de hals te halen van de eerste minister van de koning, Haman. Mordechai’s weigering te buigen, doet Haman tot wraak besluiten. Daarbij neemt hij er geen genoegen mee zich te beperken tot Mordechai zelf, hij wil het hele joodse volk doden. Door middel van een list weet hij de goedkeuring van de koning te krijgen en begint met de uitvoering van zijn plannen.
Zodra Mordechai ondekt wat zijn volk te wachten staat overtuigd hij Ester van de noodzaak met de koning te spreken. Op aanraden van Mordechai heeft Ester de koning niet verteld dat ze joodse is, maar nu is de tijd aangebroken om open kaart te spelen. Ze deelt haar zorgen over de verschrikking die haar volk te wachten staat met Ahasuerus en hij beveelt terstond tot de ophanging van Haman.
Het koninklijke decreet dat het joodse volk ter dood veroordeelde kan niet meer herroepen worden, maar de koning staat de Joden toe zich te verdedigen. Zo is het mogelijk dat op de dag die uitgeroepen was als de laatste dag voor het joodse volk, de volgelingen van Haman massaal verslagen en gedood worden. De dag wordt besloten met een groot feest om de overwinning te vieren.

De viering van Purim herdenkt die bijzondere dag, waarop het lot van het joodse volk zo drastisch werd veranderd. De voorafgaande dag wordt gevast, in navolging van de 3 dagen van vasten waartoe Ester besloot om zichzelf voor te bereiden op haar beslissende gesprek met de koning. De dag zelf wordt de overwinning gevierd, de ommekeer van kwaad naar goed die bewerkstelligd werd. In Jerusalem wordt de daarop volgende dag pas Purim gevierd, omdat volgens de overlevering pas een dag later de ommuurde steden de belagers wisten af te slaan.
De mitzvot met betrekking tot de viering van Purim, verlangen dat de joden die dag veel eten, veel drinken (alcoholische dranken!), aan tenminste 2 vrienden eten geven, aan tenminste 2 armen eten of geld geven en naar de Synagoge gaan voor de lezing uit het Boek Ester.
Purim is echter het beste te herkennen aan de gewoonte zich te verkleden. Vaak wordt de vergelijking getrokken met feesten als Carnaval en Mardi Gras. Hoewel geen onderdeel van de verplichtingen die uit de Mitzvot voortkomen, wordt het beschouwd als een vanzelfsprekend onderdeel van de viering. De traditie is echter pas in de afgelopen 500 jaar ontstaan in Europa, mogelijk onder invloed van de Carnavalsvieringen.
Waarschijnlijk hebben de gebruiken zich gemakkelijk verspreid omdat ze goed passen bij het verhaal van Purim. In het Boek Ester komen verschillende verwijzingen voor die wijzen op een verbergen of verwisselen van de identiteit. Een goed voorbeeld is het feit dat Ester eeb deel van haar identiteit verborgen houdt voor de koning. Maar ook een anecdote in het verhaal past er goed bij: Als de koning een nacht niet goed kan slapen laat hij zich voorlezen uit de archieven van het hof. Zo ontdekt hij dat Mordechai hem in het verleden heeft behoed voor een moordcomplot. Hiervoor is Mordechai echter nooit beloond. De daarop volgende dag vraagt de koning aan Haman wat de beste wijze is om een man eer te betonen… Haman, er van uitgaande dat de koning op hem doelt, stelt voor om de bewuste man in koninklijke gewaden te tooien en op het koninklijk ros door de stad te leiden. Tot Haman’s grote schrik wordt hem daarop bevolen Mordechai op deze wijze te eren. Tijdens de tocht door de stad denken de toeschouwers dat het Haman is die op het paard gezeten is en Mordechai die het paard leidt.
Het sterkste voorbeeld van iemand die niet onmiddellijk herkenbaar aanwezig is in het verhaal is wellicht afwezigheid van God in het Boek Ester. Nergens wordt God bij name genoemd. De geleerden beschouwen dit als opzet, met als doel te laten zien dat God niet zichtbaar hoeft te zijn om zijn wonderen te doen gelden.

Purim is one of the most extrovert holidays of Judaism. De celebration is based on the Book of Ester. It tells the story of Ester, a beautiful and young Jewish woman in Persia and Mordechai her older cousin who raised her.

During one of his feasts, the Persian King Ahasuerus banishes his wife for refusing to obey him. He then asks all available young women to come before him, so he can choose a new wife. The king falls in love with Ester at first sight and takes her as his wife.
Not too long after that, Mordechai manages to infuriate Haman, the king’s first Minister. His refusal to bow for Haman, makes Haman thirsty for revenge. And it’s not enough to take revenge on Mordechai; he wants to kill all Jewish people. By way of a trick he acquires the support of the king and starts to execute his plans.
When Mordechai discovers what lies in wait for his people, he convinces Ester to talk to the king. As advised by Mordechai, Ester never told the king that she is Jewish, but now it’s time to reveal the truth. She expresses her worries about the horrible fate that lies ahead for her people to Ahasuerus who immediately orders Haman to be hanged. The royal decree that orders the death of the Jewish people can not be undone, but the king allows the Jews to defend themselves. In the following battles all followers of Haman are defeated and killed. Thus it is possible, that the day that was destined to be the last for the Jewish people is turned into victory. To celebrate victory the day ends in celebrations.

The celebration of Purim commemorates this special day, when the fate of the Jewish people was changed so drastically. The preceding day is a day of fasting, a tribute to the three days of fasting Ester decided to do, before her important talk to the king. The day itself celebrates the victory, the change from bad to good. In Jerusalem Purim is celebrated a day later, because according to tradition all walled cities defeated their assailants only until a day later.
The mitzvoth concerning the celebration of Purim, demand that the Jews eat a lot, drink a lot (alcohol!), provide to at least two friends, give food or money to at least two poor people and go to the Synagogue to hear the reading from the Book of Ester.

Purim is however recognizable from the practice to dress up. Comparisons are usually made to Carnaval and Mardi Gras. Although it’s not part of the demands in the Mitzvoth, it is seen as a standard part of the celebrations. The tradition has however only started in the last 500 years, possible influenced by the Carnaval celebrations.
Probably the traditions spread easily, because they fit very well into the story of Purim. In the Book of Ester are several references to a hiding or mixing up of identities. A good example is the fact that Ester hides part of her identity from the king. But there’s also a nice sideline in the story that suits this custom well: When the king has trouble sleeping one night, he has a servant read aloud to him stories from the royal archives. That’s how he discovers that Mordechai has once prevented a murder attempt aimed at the king. He also discovers that Mordechai has never been rewarded for this. The next day he asks Haman what would be the best way to honor a man… Haman, convinced the king wants to honor him, suggests having the man dressed in royal garments and then leading him through the city on the royal horse. To Haman’s alarm he is then ordered to honor Mordechai in this exact way. During the tour through the city the people think it’s Haman sitting on the horse and Mordechai leading it.
However, the strongest example of a presence that is not obviously recognized may be the complete absence of God in the Book of Ester. There’s not one mentioning Him. This is usually seen as a reminder of the fact that God doesn’t have to be visible to have his influence on the world.

Sorry, you cannot respond to this post.