Main menu:


Memory Lane

18-O_ahu-nature-tours-Rainforest-Adventure
O'ahu nature tours Rainforest Adventure; Manoa Valley

Site search

Login

Registration disabled | Recover lost password?
Username
Password

Welcome, to our site! After living for some time in Israel and then in the UK we've now moved to Germany. We'd like to share our experiences with you. We hope you have as much fun reading as we have writing.

Quote

Categories

Archive

May 2020
S M T W T F S
« Mar    
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31  

Petra

Vrijdag was het dan eindelijk zo ver!!! ‘s Morgens op tijd vertrokken richting zuiden, een korte plaspauze in Mitzpe Ramon waar we meteen even van het uitzicht over de krater genieten…en tegen een uur of 2 bereikten we dan toch Eilat. Via internet hadden we een appartementje weten te vinden met 2 slaapkamers en 2 badkamers voor een goed prijsje…is natuurlijk toch even afwachten of het wat is…maar het was helemaal perfect! Tv op beide slaapkamers en een flatscreen in de woonkamer, een volledig uitgeruste keuken, een whirlpool in een van de badkamers…en dat alles op loopafstand van het centrum en het strand.
Eilat als stad stelt niet veel voor. Het bestaat voornamelijk uit hotels en appartementen, winkels, kraampjes met souvenirs en rommel en restaurantjes; een echte strandvakantie-stad. Maar dat maakt ons niet uit, want we zijn voornamelijk voor de trekpleisters in de omgeving naar Eilat gekomen. De verdere middag en avond wandelen we wat langs de winkeltjes en kraampjes op de boulevard. Na ons diner lopen we terug naar het appartement en kruipen we niet al te laat in bed, want de volgende morgen moeten we vroeg op…

…voor Petra!! Aangezien we hiervoor naar Jordanië moeten, kunnen we niet op eigen gelegenheid reizen. Het is namelijk niet mogelijk om hier met een Israëlische auto de grens over te steken. Daarbij heeft de verzekering van het autoverhuurbedrijf geen dekking in Jordanië. Daarom hebben we een tour geboekt inclusief vervoer naar de grens, begeleiding bij het oversteken van de grens en vervoer en een gids in Jordanië. De grensovergang gaat om 8 uur ‘s morgens open, maar wij staan al om half 8 in de rij. En niet voor niets, zo blijkt in het daarop volgende half uur. Tegen de tijd dat de grens open gaat hebben enkele bussen een lading toeristen afgezet en is de omvang van de rij vertienvoudigd. De oversteek naar Jordanië is een heel avontuur op zich. We beginnen met een briefje dat we van onze begeleider krijgen. Dit moeten we samen met ons paspoort laten zien aan de bewaker bij het eerste checkpoint. Dan mogen we naar een loket, waar ons paspoort wordt gecheckt. Daarvandaan lopen we naar een volgende checkpoint, waar we wederom ons paspoort moeten tonen. Daar staat onze Jordaanse gids op ons te wachten, die alle paspoorten meeneemt voor de visa. Nog een laatste keer het paspoort laten zien en dan mogen we eindelijk Jordanië binnen wandelen. Daar staat een busje op ons te wachten dat ons (en 10 andere toeristen) naar Petra brengt. Onderweg wordt er een kleine tour gemaakt door Aqaba, het Jordaanse equivalent van Eilat. Onze gids legt een en ander uit over de omgeving en over Jordanië in het algemeen. Verder wordt de 2 uur durende rit naar Petra alleen nog onderbroken voor een korte pauze voor een kop koffie en toiletgebruik.

Petra is gebouwd door de Nabateërs, die zich hier waarschijnlijk al in de zesde eeuw voor het begin van onze jaartelling vestigden. Door de gunstige ligging op de route van verschillende karavaans, kon Petra een welvarende stad worden en dat enkele eeuwen lang blijven. Je hebt dan ook een dag of vier nodig om alles te kunnen zien (onze gids beweerde zelfs 10 dagen!). Helaas zijn wij hier maar 1 dag en een groot deel daarvan gaat ook nog verloren aan het heen en weer reizen… :cry: Voordat je Petra zelf kunt aanschouwen moet je eerst de wandeling van iets meer dan 1 kilometer maken door de kloof, hier ‘Siq’ genoemd. Hier zijn links en rechts al de eerste tekenen van de vroegere bewoning te zien, waaronder de restanten de oude weg die hier doorheen aangelegd was. Degenen die slecht ter been of moe zijn, kunnen gebruik maken van de paarden, of van de koetsjes die hier op en neer rijden. Waarschijnlijk is de rit op die manier vermoeiender, want het gaat er bepaald niet rustig aan toe op de ongelijke weg… :shock: En de paarden en koetsjes gaan ook zo snel dat je een groot deel van de bezienswaardigheden onderweg al mist. :roll:

Aan het einde van de Siq hebben we dan eindelijk zicht op een van de bekendste onderdelen van Petra, de ‘Treasury’. Evenals een groot deel van de overige bouwwerken hier, is dit gebouwd als tombe. Nou ja gebouwd…alles wat je ziet in het Petra van de Nabateërs is uitgehouwen in de rotsen. Echt gebouwd is het dus niet, eerder gebeeldhouwd… En daar komt nog bij dat we nu nog maar een fractie kunnen zien van wat hier ooit moet hebben gestaan…stortvloeden en de tijd hebben een deel van Petra vernietigd. Een ander deel ligt verscholen onder meters zand, aangevoerd door wind en regen. Zo is de Treasury oorspronkelijk bijna twee keer zo groot geweest als het nu zichtbare deel. Opgravingen aan de voet van de tombe hebben een extra bouwlaag aan het licht gebracht, van ongeveer 10 meter hoog…

De tombes voor de rijksten onder de bevolking van Petra zijn natuurlijk het grootst en het rijkst gedecoreerd. Maar voor de minder welbedeelden zijn er kleinere tombes. Onze gids brengt ons naar een ervan, uitgehouwen in een wel heel uitzonderlijk stuk van de rotsen. Al tijdens de tocht door de Siq hebben we mogen genieten van de wonderlijke kleuren van de rotsen, maar hier lijken alle kleuren die we onderweg hebben gezien samen te komen. Zoals onze gids trots en vol chauvinisme opmerkt: ‘geen foto kan deze kleuren eer aandoen, geen schilder kan ze evenaren’. Verschillende tinten blauw, rood en geel in een golvend patroon doen ons realiseren dat de natuur toch altijd nog ‘s werelds grootste kunstenaar is.

Onze laatste stop in Petra is het theater. Niet het eerste theater dat we gezien hebben, maar zeker wel het bijzonderste, aangezien ook dit uit de rotsen is gehouwen. Onderweg terug door de Siq genieten we nog van de door het veranderende licht veranderende kleuren van de rotsen. In een restaurantje vlakbij de uitgang krijgen we wat te eten en daarna beginnen we aan de terugreis. Dezelfde rompslomp bij de grens alleen nu in omgedraaide volgorde. On plaats van een briefje zoals aan de Israelische kant krijgen we hier een postzegel, die we in ons paspoort moeten plakken, waarna we aan het rondje checks kunnen beginnen. Mijn verlopen visa roept nog even wat vragen op, maar de uitleg dat het nieuwe visa in aanvraag is volstaat en ik krijg weer een stempel voor 3 maanden. :razz:

In Eilat nemen we nog iets kleins te eten voordat we naar bed gaan. De zondag is gereserveerd voor Eilat zelf en dan met name het Underwater Observatory. Maar daar vertel ik later over…

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.