Main menu:


Memory Lane

20120405-Tokyo-016
Preparing for sale

Site search

Login

Registration disabled | Recover lost password?
Username
Password

Welcome, to our site! After living for some time in Israel and then in the UK we've now moved to Germany. We'd like to share our experiences with you. We hope you have as much fun reading as we have writing.

Quote

Categories

Archive

December 2020
S M T W T F S
« Mar    
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031  

Jerusalem, Wadi Kelt en de Dode Zee

Jerusalem stond eigenlijk pas voor zondag op de planning, maar in verband met voorspelde regen, hebben we de boel maar omgedraaid en zijn vrijdag al naar Jerusalem gegaan. Eigenlijk niet de beste dag om te gaan, zo realiseerden we ons (weer)… De sabbath begint vrijdagmiddag bij zonsondergang, dat betekent in deze tijd van het jaar zo rond 5 uur ‘s middags. Tegen die tijd willen gelovige joden thuis zijn, of liever zelfs al in de synagoge of bij de klaagmuur. Het gevolg is dat vanaf een uur of 2 ‘s middags zaakjes beginnen te sluiten en dat het aandeel joden in de Jerusalem gestaag toeneemt. Toch is het ons gelukt om de highlights van Jerusalem tegen die tijd bezocht te hebben: de souk, de Via Dolorosa, de Heilig Grafkerk, de Klaagmuur. Tegen de tijd dat we de klaagmuur verlaten is de schemering ingevallen. De mensen om ons heen zijn ofwel toeristen, die zich de stad uit begeven, of joden die zich in de richting van de klaagmuur begeven. Maar wij gaan nog niet naar huis. We willen nog even de Dormition Abbey bezichtigen voordat we terug lopen naar de auto. Een korte omweg voert ons nog naar het uitzichtspunt op de Olijfberg, voor een blik op de prachtig verlichtte stad. Onze rit terug voert ons langs (en als het aan de gps ligt door) orthodoxe wijken. Hier is de sfeer een heel stuk minder aangenaam. De joden mogen op sabbath geen electronische apparaten bedienen, dus ook geen auto rijden. Daarom worden hun wijken op vrijdagmiddag afgezet met hekken, om te voorkomen dat iemand zich per ongeluk in deze buurten waagt met een auto. Maar ook buiten deze buurten beschouwen de joden het als hun recht om ongestoord midden over straat te lopen, het is tenslotte sabbath :!: En dan bedoel ik dus niet dat het mogelijk is dat je links en rechts eens af en toe een jood op straat ziet lopen. Nee, hele groepen joden lopen dan midden op straat en gaan alleen met tegenzin opzij voor een auto. En aangezien wij, in die auto, wat hun betreft dus zondaars zijn, kijken ze je bepaald niet vriendelijk na. Maar dat is slechts een van de vele gezichten van Jerusalem…
Een ander gezicht wordt getoond door de handelaars…die hun aanbiedingen naar je schreeuwen: ‘this is a shortcut’ terwijl ze wijzen naar de ingang van hun winkel :lol: ; ‘100% discount’ waarbij hij zich vast niet realiseerd dat hij alles gratis aanbiedt, in plaats van te zeggen dat op alles korting zit :mrgreen: ; ‘let’s make a deal’ zodra je ze vertelt hebt dat je niet geinteresseerd bent in een aankoop :razz: …ja, dit zijn de marketing genieen van de wereld!

Zaterdag maken we de rit naar Wadi Kelt. Dit keer worden we verrast door de drukte op de smalle weg er naar toe…blijkbaar is het seizoen van de bustours begonnen… Daardoor hebben we wel ontdekt waar nou precies dat uitkijkpunt zat… Halverwege de weg naar het klooster kun je iets omhoog klimmen naar een uitzichtspunt. We zien in de verte een kudde geiten of schapen opgejaagd worden door een herder en zijn honden; en in de diepte voor ons hebben we prachtig zicht op het klooster.
Een korte rit verder ontdekken we dat er maar liefst 3 bussen op de parkeerplaats staan voor het klooster :shock: , maar we ontdekken ook dat de meeste toeristen alleen naar nog een ander uitkijkpunt gaan en niet naar het klooster zelf. Toch zijn we dit keer voor de eerste keer niet de enige bezoekers in het klooster, een groepje staat net op het punt om weer naar buiten te gaan en enkele andere toeristen zijn nog aan de ronde bezig. Gelukkig hebben we de kerkjes/kapellen toch voor ons alleen en kunnen we er (nogmaals) op ons gemak van genieten.

Slechts een uurtje hiervandaan ligt de Soreq grot, de stalactietengrot die ik al eens eerder in een van de posts heb genoemd (die van 6 augustus). We zijn net op tijd voor de laatste ronde en bewonderen het schouwspel van zo’n enorme ruimte gevuld met vreemd gevormde stalagtieten en stalagmieten. Als kroon op deze dag hebben we tijdens de terugweg prachtig zicht, zo goed zelfs dat we Tel Aviv en de zee kunnen zien. Een prachtige zonsondergang sluit weer een heerlijke dag af.

Terwijl we de trips planden voor al onze gasten hebben we ons natuurlijk gerealiseerd dat de Dode Zee niet mag ontbreken in het programma. En Dode Zee betekent ook Masada. Toen we daar met Paul Lokkart naar toe gingen, hebben we er voor gezorgd dat we er rond zonsopgang aankwamen. In de zomer is dat de enige tijd waarop je de berg op kunt klimmen, net voordat het echte heet begint te worden. Met pap en mam Wijckmans ontdekten we dat het eigenlijk best lekker kon zijn daarboven met die bries, maar toch moesten we oppassen met de hitte. Nu dat we er met mam en pap Habets zijn geweest weten we dat dit de beste tijd van het jaar is om te gaan. Het was een beetje bewolkt, dus de zon kon niet te zeer branden en het briesje stond er nog steeds. Natuurlijk is dit iets wat alle reisagenten weten…het was een stuk drukker dan we tot nu toe hebben ervaren. Maar we slagen er in de grootste groepen te ontwijken en kijken onze ogen weer uit. Als bonus ontdekken we eindelijk hoe het model bedoeld is van de watervoorzieningen op Masada…Als je een bekertje water uitgiet over het model zie je dat een heel groot deel in kanaaltjes loopt die naar verschillende bekkens leiden. Toch wel slimme mensen die Romeinen!

Maar we kunnen deze dag niet afsluiten op Masada. Onze volgende stop is een strandje aan de Dode Zee. We weten een prettiger strandje te vinden dan de vorige keren, met wat meer zand en wat minder scherpe stenen en zoutaanzettingen… :razz: Het hele drijvende gebeuren zorgt voor een hoop gelach en enige hilariteit…een ervaring die niemand had willen missen.

De maandag hebben we vrij gehouden om weer even op adem te komen. Wederom een beetje wassen en opruimen en aan de site werken… ‘s Avonds maken we een wandelingetje door het Yarkon Park en eten we bij Fisherman Benny, waar de appetizers alleen al voldoende zouden zijn voor een maaltijd…

Met al ons rondreizen hebben Corry en Pieter niet het gevoel Tel Aviv zelf echt gezien te hebben. Dus vandaag heb ik ze afgezet in het Dizengoff winkelcentrum vanwaar ze hun eigen weg zullen maken naar de winkels en het strand.

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.