Main menu:


Memory Lane

20120331-Kyoto-112
The little heart!!

Site search

Login

Registration disabled | Recover lost password?
Username
Password

Welcome, to our site! After living for some time in Israel and then in the UK we've now moved to Germany. We'd like to share our experiences with you. We hope you have as much fun reading as we have writing.

Quote

Categories

Archive

January 2022
S M T W T F S
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031  

De dag erna…en meer

De dag na de bruiloft was een dag om lekker te relaxen. Na te hebben uitgeslapen verzamelde de groep van de ‘pre-bruiloft-trip’ zich, om de middag door te brengen in hete bronnen vlakbij, als een soort van afscheid. Tenslotte, de meesten van ons zouden elkaar niet opnieuw zien…tenzij Ed en Renée herhalingen in gedachten hebben. 😉 We brachten de middag door in en rond het water tot de meeste gasten vertrokken waren. Een man of 9 bleven over, wij verbleven allemaal in een dorp vlakbij, dus wij konden blijven hangen tot het echt tijd was om te gaan. Nadat we onze huurauto hadden opgehaald, gingen Emanuël en ik op zoek naar een plek om te overnachten, waarna we de rest weer troffen om samen te eten. Hoewel het weer die dag mooi was geweest, plensde het tegen de tijd dat we voor ons diner aanschoven.
En helaas zou dat de trend worden voor onze laatste week. 🙁 De volgende dag reden we helemaal naar het zuidelijkste stukje van de Caribische kust van Costa Rica, samen met Eveline, haar man Fredrik en Tanja. De drie nachten die we daar doorbrachten waren gezellig, ongeacht het weer. Renée en Ed troffen ons de daaropvolgende dag en voor die avond organiseerden we een heerlijke barbecue met nog wat andere vrienden van Ed en Renée. Hoe prachtig het gebied ook was en hoewel we met spijt in het hart afscheid namen van de rest, waren we door het natte en grijze weer toch ook wel een beetje blij richting San Jose te kunnen vertrekken. We hadden nog 2 nachten daar, 1 dag om wat souvenirs te zoeken, nog wat te relaxen…en dan…terug naar het normale leven…
Maar dat normale leven zou maar een week of twee duren. Al gauw moest Emanuël zich voorbereiden voor zijn conferentie in Japan en ik, bofkont, zou me daar enkele dagen later bij hem voegen.
Vraag me om Japan in 1 woord te omschrijven en dan zeg ik ‘raar’. Maar niet raar in negatieve zin…raar in de zin van apart, of anders. Alleen al het constante buigen is moeilijk voor ons westerlingen, ik voelde me er vanaf het begin ongemakkelijk bij en was telkens onzeker over wat te doen, of hoe te reageren. Maar ach, volgens mijn Lonely Planet reisgids verwachten de Japanners eigenlijk niet anders dan dat we er een zooitje van maken, dus ik deed alles wat ik deed met een glimlach…dat leek redelijk te werken… 😉 Hoe dan ook, dit rare karakter van Japan, zette mijn creatieve hersencellen aan het werk (die paar die ik heb) en bracht me op het idee om eens op een andere manier te posten, in ieder geval over Japan. Wat ik wil doen is het volgende: Ik post een foto en schrijf er iets korts over. Misschien maar een paar woorden, misschien een paar zinnen. De foto’s zullen ook in de Gallery komen te staan, maar daar zullen ze waarschijnlijk een kortere, eenvoudigere tekst krijgen. Dusssss, zodra ik op die manier aan het posten ben, hoop ik van jullie te horen wat jullie er van vinden. Is de oude stijl beter, of juist de nieuwe (en waarom!). Misschien doe ik het uiteindelijk alleen voor Japan op deze manier, of misschien wordt het de voornaamste manier om te posten, of misschien zal ik het in de toekomst afwisselen…dat zal vooral afhangen van wat jullie er van zullen vinden!!

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.