Main menu:


Memory Lane

2008-04-28-Jerusalem-176m
Een oudere Jood helpt een jongere met de Tefilin

Site search

Login

Registration disabled | Recover lost password?
Username
Password

Welcome, to our site! After living for some time in Israel and then in the UK we've now moved to Germany. We'd like to share our experiences with you. We hope you have as much fun reading as we have writing.

Quote

Categories

Archive

October 2018
S M T W T F S
« Mar    
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031  

Spiritual journey…?

Weet je hoe je altijd allerlei plannen hebt om bepaalde dingen te doen…en er dan nooit aan toe lijkt te komen…? Dingen zoals je inbox legen, lokale bezienswaardigheden bezoeken, je foto’s uitzoeken en een album maken…of een post schrijven (!)…
Het paasweekend draaide voor ons precies om dit soort dingen. We sloegen de paaseieren, de paashaas en alle andere paasdingen over en maakten een paar beloften waar die we onszelf gedaan hadden.
Emanuël zette het allemaal in gang. Hij verraste mij met plannen voor een trip naar het westen van Engeland, geen vaste plannen, meer een algemeen idee…om een auto te huren en richting het westen te rijden.
Een snelle blik op het internet leverde ons een hele stapel mogelijkheden op, binnen afzienbare afstand. Zelfs zonder echt gestructureerde plannen zouden we in staat moeten zijn er een geslaagd weekend weg van huis van te maken.
De vrijdag was de enige dag dat we thuis bleven, om wat dingen die gedaan moesten worden te doen… Zaterdagmorgen vertrokken we vroeg om de huurauto te halen and rond 10 uur waren we op weg…richting het westen.
Tot nu toe hadden we ons nog niet gerealiseerd hoe kort bij Stonehenge we eigenlijk wonen. En aangezien de plek altijd heel hoog op mijn verlanglijstje heeft gestaan werd het onze eerste bestemming.
Hoewel het aan de ene kant slechts een hoop stenen zijn die daar al eeuwen staan, zonder dat we echt weten waarom…is het aan de andere kant een erg indrukwekkende plek. Emanuël was onder de indruk omdat het een ongelooflijke prestatie van onze prehistorische voorgangers is geweest om deze enorme stenen te vervoeren en overeind te zetten in deze compositie. Ik was onder de indruk door het contrast tussen het duidelijke belang van dit monument en ons falen de betekenis echt te begrijpen.
Niet al te ver van Stonehenge ligt Salisbury. Dit werd onze volgende stop, waar we lunchten, wat rond wandelden en een kijkje namen in de kathedraal. Wederom een bijzonder voorbeeld van de talenten van onze voorouders, zeker als we bedenken dat de kathedraal op moerasland gebouwd is.
Tegen de tijd dat we Salisbury wilden verlaten begon het tegen etenstijd te lopen. We besloten door te rijden naar Glastonbury, zodat we daar de volgende dag de tijd zouden kunnen nemen, voordat we verder zouden rijden richting de kust. Een paar telefoontjes leverden ons een kamer op in een Bed and Breakfast met de naam Hillside, waar we tegen zeven uur aankwamen. Daar lieten we onze spulletjes achter en wandelden het dorp in voor een laat avondmaal, voordat we lekker in bed kropen.

De zondag begonnen we met een heerlijk huisgemaakt ontbijt, opgediend door de eigenaars Anne en Simon. Zij vormen een ontzettend vriendelijk koppel dat het voor elkaar krijgt hun huis te delen met zo veel gasten en toch vast te houden aan de huiselijke sfeer. Voordat we afscheid namen, legde Anne ons nog even uit hoe we op de Tor konden komen en vandaar naar het dorp en de ruines van de abdij.
De Tor is een heuvel net ten oosten van het dorp, met op de top een 14de eeuwse toren, het enige restant van een kapel die hier ooit stond. Maar de Tor wordt ook genoemd als het thuis van de Elfenkoning en als de plek waar de sluier tussen onze en hun of andere dimensies het dunste is. Andere theoriën houden rekening met de terassen op de hellingen en geloven dat het een eeuwenoud labyrinth is, gebouwd als eerbewijs aan de Godin.
En wie me goed kent weet dat het deze combinatie van christelijke en heidense monumenten is die me hier naar toe trok. Een fascinerende plek om te bezoeken en alles wat ik er van verwachte, hoewel misschien een beetje touristischer dan ik had gehoopt :-)
Hoe dan ook, we wandelden de Tor op, waar we van het uitzicht genoten.Het was een gewelig heldere dag en het uitzicht was ongelooflijk. We wandelden weer naar beneden aan de andere kant van de heuvel en kwamen uit in het centrum van Glastonbury, waar we meteen richting de abdij doorliepen. Ik heb inmiddels heel wat kerken gezien, al is het maar tijdens mijn kunstgeschiedenis excursies, maar deze ruines van wat ooit een geweldige kathedraal moet zijn geweest, maakten meer indruk op me dan welke volledig intacte kerk ooit heeft gedaan. Ik zal eerlijk toegeven dat dat misschien ook wel een heel klein beetje beinvloed werd door de verhalen over Avalon…waarvan gezegd wordt dat het van hieruit te bereiken is…8)
Honger dreef ons uiteindelijk weg uit Glastonbury. We wilden eerst richting de kust en daar lunchen, in de hoop dat we nog een lekkere strandwandeling zouden kunnen maken, voordat we weer richting Bath zouden rijden, waar we wilden overnachten. In Burnham and Sea aten we ‘Cornish pastries’ waarna we doorreden naar Brean waar we Brean Down ontdekten, een rotsachtig halfeiland met aan de uiterste tip wat over is gebleven van Brean Down Fort, gebouwd aan het einde van de 19de eeuw, toen men zich zorgen maakte over de toegenomen grootte en macht van de Franse vloot. De dag was nog steeds zonnig en het uitzicht geweldig, dus we deden het lekker rustig aan voordat we weer terug gingen naar onze auto.
Vandaaruit was het nog maar een uurtje rijden naar Bath, waar we zonder moeite weer een Bed and Breakfast vonden. We werden in de richting van het stadcentrum gestuurd voor ons diner en aten een lekkere Italiaanse maaltijd (ook al was de tiramisu niet zo lekker als de mijne :mrgreen: )

En zo bleef alleen de zondag nog over…en Bath. Met zijn natuurlijke warme bronnen is het gedurende verschillende periodes in de geschiedenis een belangrijke plek geweest. Gedurende Keltische tijden was er een schrijn, gewijd aan de Godin Sulis. De Romeinen zagen in Sulis de verpersoonlijking van hun godin Minerva en bouwden een thermencomplex en een tempel rond de warme bronnen en gaven de stad de naam Aquae Sulis. Uiteindelijk raakten de baden in verval, maar de warme bronnen bleven constant in gebruik. Tegen het begin van de 17de eeuw begonnen de bronnen de aandacht te trekken van aristocratische en zelfs koninklijke families en opgravingen ter voorbereiding van de bouw van nieuwe bad- en woonhuizen leidden uiteindelijk tot de herontdekking van de Romeinse baden.
We parkeerden de auto aan de rand van de stad en wandelden vandaaruit naar het centrum. Onderweg ontdekten we een leuk marktje, voordat we de kathedraal vonden, waarin we een kijkje namen. Vandaaruit vonden we onze weg naar de baden. Hoewel delen van het complex pas in recentere eeuwen zijn toegevoegd, of misschien juist daarom, geeft het complex een goed beeld van hoe de plek er uit moet hebben gezien in de hoogtijdagen van de baden. Korte filmpjes, maquettes van het complex, illustraties en een zeer grondige audiogids bieden alles wat verder nog nodig mocht zijn om in onze verbeelding terug te reizen in de tijd.
En het inspireerde ons… Van de oude baden gingen we rechstreeks naar het nieuwe thermencomplex, waar we twee heerlijke uren spendeerden in het water en de stoombaden. We sloten af in het zwembad op het dak, waar we genoten van de warmte van de zon op ons gezicht terwijl we heerlijk in het warme water dreven van het buitenbad.
Als afsluiting van het weekend reden we naar Reading, waar we uitgenodigd waren voor een etentje bij vrienden. Na een heerlijk maal en wat lessen in Engelse moppen en Dr Who, reden we het laatste stukje naar huis, waar we tevreden ons bedje in rolden.

Loading
Center map
Traffic
Bicycling
Transit

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.