Main menu:


Memory Lane

Vancouver-20060901-005
Whale Watching

Site search

Login

Registration disabled | Recover lost password?
Username
Password

Welcome, to our site! After living for some time in Israel and then in the UK we've now moved to Germany. We'd like to share our experiences with you. We hope you have as much fun reading as we have writing.

Quote

Categories

Archive

August 2018
S M T W T F S
« Mar    
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031  

Humus en Hippo’s

Wauw, als ik die vorige post zie ben ik heel even weer onder de indruk. Dat het mij gelukt is om zo’n taal onder de knie te krijgen… En van een collega van Emanuel hoorden we dat het ook nog eens best oke was, niet zo veel fouten… Best cool! :cool:
Vorige week ben ik maar eens mijn punt gaan ophalen voor de toets waar ik aan mee had gedaan aan het einde van de cursus. Ik heb maar liefst een 8,5 gescoord op het hoogst haalbare niveau binnen deze cursus! Maar nu moet ik er wel eerlijk bij bekennen dat ik er heel hard voor heb gewerkt en dat de toets niet zo moeilijk was…Maar toch…best cool!
Nu, na een paar weekjes vakantie in Nederland, merk ik al weer dat ik een groot deel van de vocabulaire kwijt ben. Veel van de grammatica zit er nog wel in (kun je nagaan hoe die er in gestampt is), maar veel woordjes ben ik al weer kwijt. Maar ik kan nog steeds een eenvoudig gesprek in het hebreeuws voeren. Heeft zijn nut inmiddels al meerdere malen bewezen, wanneer toch weer blijkt dat niet iedereen Engels kan spreken.

Vlak voordat ik die toets zou hebben, zijn pap en mam Wijckmans nog lekker 2 weekjes op bezoek geweest. Uit angst dat ik me alleen niet zou kunnen redden :roll: (Emanuel had ook toen een conferentie), kwamen ze mij gezelschap houden. Welbewust werd er dit keer voor gekozen wat minder te ondernemen. Zo kon ik zo veel mogelijk hebreeuwse lessen volgen. En konden pap en mam vooral lekker uitrusten.
Wel werden de diensten van Eran de vogelgids weer ingeschakeld. Dit keer betekende dat een dagje rondcrossen in het dal rond Beit She’an. Enkele dagen later keerden we in datzelfde gebied terug om een kijkje te nemen in de oude stad van Beit She’an. Emanuel en ik waren hier al eerder geweest (met Jakob en Ingrid), maar voor pap en mam was dit een van de weinige nieuwe plekken die bezocht werden.
Beit She’an ligt ongeveer een half uurtje rijden ten zuiden van het meer van Galilea. Sinds de jaren 20 van de vorige eeuw vinden hier archeologische opgravingen plaats, waarbij restanten aan het licht zijn gekomen van nederzettingen die tot zo’n 5000 jaar BCE (voor het begin van onze jaartelling) te dateren zijn. De eerste nederzettingen bevonden zich op een heuvel, die nu de Tel wordt genoemd. In de laat Kanaanitische periode (16de tot 12de eeuw BCE) kwam de stad in Egyptische handen. In de Bijbel kunnen we lezen over hoe Saul verslagen werd in de slag om de berg Gilboa, vlak bij Beit She’an. Zijn onthoofde lichaam en de lichamen van zijn zonen werden op de stadsmuren ten toon gespreid als waarschuwing aan de vijand. Saul’s zoon, Koning David slaagde er wel in de stad te veroveren en het werd het centrum van de regio gedurende de regering van Salomon (David’s zoon). In 732 BCE werd de stad in een aanval verwoest, om pas weer op te bloeien tijdens de hellenistische periode, onder de naam Nysa-Scythopolis. Aan het einde van de 2de eeuw BCE viel de stad in handen van joodse overheersers, om daarna veroverd te worden door de Romeinen in 63 BCE. Onder hun regering werd de stad de belangrijkste in de streek en floreerde. Later vestigden voornamelijk Christenen zich in de stad, maar na de verovering van het gebied door de Arabieren verloor de stad haar belangrijke positie. Uiteindelijk werd de stad door een aardbeving in 749 totaal verwoest. Tot op de dag van vandaag is de stad niet meer zo belangrijk geworden. Uiteindelijk is er een moderne nederzetting verrezen om het centrum van de oude stad heen. Het is in dit centrum dat de archeologische opgravingen te bezichtigen zijn.
Langs twee van de belangrijkste handelsstraten zijn restanten te zien van twee grote badhuizen, een tempel, een monumentale fontein, de agora en een gigantisch theater. De grootte van de complexen doet je afvragen hoe indrukwekkend het wel niet geweest moet zijn toen de stad nog in volle glorie overeind stond. Neem bijvoorbeeld het theater. Nu ziet het er al gigantisch uit, maar ooit moet het drie keer zo hoog zijn geweest, zo’n 20 meter in totaal en toen moet het plaats geboden hebben aan zo’n 7.000 toeschouwers. Dat geeft dan meteen een goede indruk van de grootte van de stad toen het theater in gebruik was. Ik betwijfel of het Theater aan het Vrijthof (Maastricht) zoveel mensen kan bergen!! :shock:

Waar pap en mam de vorige keer ook niet echt aan toe waren gekomen was Tel Aviv zelf. Dus we wandelden we ook nog wat door Neve Tzedek, maakten nog een rondje over de kunst en handwerk markt, slenterden wat over de boulevard…
Ook brachten we een bezoek aan de Baha’i Gardens in Haifa. De vorige keer waren we hier met pap en mam ook naar toe geweest, maar hadden we de tuinen alleen gezien vanaf de toegangspoorten boven en beneden en vanaf de grote straat die van de voet van de tuinen naar de haven leidt. Om echt in de tuinen te komen moet je een afspraak maken. Dus dat hadden we dit keer ruim op tijd geregeld en nu zouden we daadwerkelijk een deel van de tuinen van dichtbij te zien krijgen… Nou, we snappen nu waarom de rondleiding gratis is :neutral: …in iets minder dan 45 minuten wordt een groep van een man of 30 van de hoogst gelegen ingang naar het mausoleum halverwege geleid, via zo’n 750 traptredes. Een keer of drie stopt de gids om wat uitleg te geven, om dan meteen weer zijn pad te vervolgen. De groep wordt gevolgd door een medewerker van de tuinen, die iedereen die niet snel genoeg is, aanspoort om door te lopen. Met onze ogen voornamelijk op de treden gericht in verband met de snelheid waarmee door de tuinen gesjeesd wordt, krijgen we nauwelijks de gelegenheid om ons heen te kijken, foto’s te maken of zelfs maar na te denken over wat de gids vertelt. Het mausoleum mag alleen betreden worden door aanhangers van het Baha’i geloof, dus daar eindigt de tour. Om weer terug te komen bij de auto is er de keuze uit twee opties: om de tuin heen omhoog lopen of een taxi nemen. We kiezen voor de tweede mogelijkheid en staan enkele minuten later alsnog van het uitzicht te genieten. Niet veel later zitten we met een ijsje in het gedeelte van Haifa dat de ‘Duitse Nederzetting’ wordt genoemd. De hoofdstraat van deze buurt leidt van de laagst gelegen ingang van de Baha’i Gardens richting de haven en is dichtbevolkt met cafeetjes, barretjes, restaurantjes en dus ook een ijssalon. Ook van hier is het uitzicht op de tuinen prachtig. Misschien ligt daarin nou juist het probleem, de tuinen zijn het beste te waarderen op afstand. Van dichtbij verwonder je je misschien over hoe het gras zo groen kan blijven met die hitte, of hoe ze al die planten en bloemen zo mooi krijgen… Maar van een afstand kun je niet anders dan onder de indruk kijken naar een prachtig kunstwerk, van vloeiend in elkaar over lopende lijnen, van groen afgewisseld met kleurenpracht… Ja, zo zijn de Bahai Garden toch wel prachtig…

Iets meer dan een week na het vertrek van pap en mam zaten wij ook in het vliegtuig richting Nederland. Sinds begin 2008 zijn er rechtstreekse vluchten tussen Tel Aviv en Luik voor een zeer gunstig tarief. Een stuk gemakkelijker voor iedereen. En wat wilde ons geluk…we werden omgeleid naar Maastricht!! Helaas wel allemaal met wat vertraging dus pap en mam stonden daar op het kale Maastricht Aachen Airport te wachten…
Zoals gezegd zijn we een paar weken in Nederland geweest. Of liever gezegd, ik ben 4 weken in Nederland geweest en Emanuel 2 weken in Nederland en 1 week in de Verenigde Staten voor een conferentie. Hoewel 4 weken heel wat lijkt, is het weer omgevlogen. Allereerst was er de bruiloft van Jakob en Ingrid, waar we nog een en ander voor voor te bereiden hadden. En dan zijn er natuurlijk een hoop vrienden en familieleden die we een half jaar of langer niet meer hadden gezien. Lekker hectisch dus, maar vooral erg gezellig.

Aangezien Emanuel dus die conferentie had, arriveerde hij al enkele dagen eerder in Tel Aviv dan ik. Ik hoefde echter niet alleen te vliegen…Menno en Lian vlogen met mij mee voor een lekkere vakantie bij ons! 2 Weekjes even niets ‘moeten’. Die hele twee weken hebben we het lekker rustig aan gedaan. Eerst eens de directe omgeving bezocht: in Jaffa kennis maken met humus en falafel en lekker een beetje uitwaaien, in het park rond Nahal Alexander op zoek naar de weekschildpadden (soft shelled turtles), in Tel Aviv genieten van het strand, de souk, het kunst- en handwerkmarktje en de shopping malls. Toen toch ook maar meteen naar Jerusalem, om eens te zien waar al die ophef om draait… Zoals bij iedereen die we daar mee naar toe genomen hebben, vooral veel verbazing over de chaos in de Heilig Graf Kerk, wat toch een heilige plek zou moeten zijn… Natuurlijk wordt ook Masada niet overgeslagen, waar we via het ‘snake path’ omhoog klimmen. Zo in het najaar is het een heel stuk helderder dan in de zomer en we kijken uit over de Dode Zee, waarin we later diezelfde dag nog een rondje drijven. Ook wandelden we door Ein Avedat, om daarna de ruines van de oude stad Avedat te bekijken om tenslotte de zon te zien ondergaan vanaf de rand van de Ramon krater. In het noorden hebben we alleen Beit She’an bezocht, waar we op ons gemak rond wandelden en van het uitzicht genoten. (Ook hier hadden we veel beter zicht!)
Maar van alles wat we bezocht en bekeken hebben…wat zou nu de meeste indruk hebben gemaakt…? Op Menno? De humus en falafel. Ongeacht of we in de woestijn liepen, door de straten van het oude Beit She’an wandelden, of net uit de Heilig Graf Kerk in Jerusalem kwamen…Menno dacht alleen aan humus en falafel. En wat maakte de meeste indruk op Lian? Nijlpaarden! Ja wij hebben nijlpaarden in Ramat Gan! Midden in de stad ligt een safaripark met dierentuin en in het safari gedeelte hebben ze nijlpaarden. Het gevolg: zo’n 500 foto’s van nijlpaarden (en dan tel ik de analoge foto’s niet eens mee!)
Maar goed, ik moet ook wel bekennen dat humus en falafel enigszins verslavend kunnen werken. Het is ook zo lekker!!
En de nijlpaarden…tja…ik ben ook wel een beetje verkocht geraakt… Maar we hadden dan ook wel ongelooflijk veel mazzel… Toen we bij het meertje aankwamen waar de nijlpaarden het grootste deel van de dag in vertoeven, stonden ze vrijwel allemaal nog op het droge. Toen we eenmaal een goede uitkijkplaats hadden gevonden, ontdekten we dat in het water zich een aantal jonge nijlpaardjes bevonden, die af en toe even een potje begonnen te stoeien. Een voor een volgden de andere jonge nijlpaardjes om daarna gevolgd te worden door de volwassenen. De laatste tien kwamen op een drafje het water ingesneld zodra ze in de gaten hadden dat hun lunch geserveerd werd…een paar meter van onze auto vandaan!! En zo kwam het dat we ineens oog in oog stonden met een halve familie van die beesten! Uiteindelijk trokken ze zich met, naar ik mag aannemen, volle buiken terug in het water, waar niet veel meer van ze zichtbaar bleef dan een stel ruggen, als eilandjes in het meertje. Verderop in de safari kwamen we ook nog oog in oog te staan met een neushoorn, zagen Zebra’s voor onze neus oversteken en ontmoetten een ietwat gestoorde addax (soort antilope).In de dierentuin zagen we vooral veel apen, maar ook een stel olifanten, giraffes en krokodillen. En we hadden de eer getuige te mogen zijn van hoe een slang zich ontdeed van zijn vel.
Nijlpaarden, humus en falafel, regelmatig een keer de slappe lach of een melige bui…alles bij elkaar bleken dat ingrediënten voor een erg gezellige vakantie.

Een dag of twee nadat Menno en Lian vertrokken waren, kregen we de eerste echte regendag. Of in ieder geval…regende het een deel van de dag. De volgende dag was het weer prachtig weer, maar toch wel een paar graadjes kouder dan er voor. Omdat binnen nergens verwarming is loop ik nu het grootste deel van de dag in trui en op sloffen rond. Buiten is het nog steeds mooi en kan het in de zon zelfs warm zijn, maar de zomer is toch echt voorbij. Maar ja, de echte Israëliër zegt dat al een maand of 2. En loopt nu dus ook met jas en sjaal, zelfs muts en handschoenen rond. :!:

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.