Bye Bye Israel…Hallo London!
De meesten van jullie weten al een tijdje dat we aan het kijken waren naar de mogelijkheden om naar Londen te verhuizen. Sommigen van jullie weten zelfs al een tijdje dat we in staat zijn geweest deze droom in daadwerkelijke plannen om te zetten. Alles ging zo snel en er was zo weinig dat we echt met zekerheid konden zeggen dat het schrijven van een post enigszins vertraagd is. Maar hier is ie dan, een update over wat we zoal uitgespookt hebben:
Ergens tegen het einde van de zomer in 2008 begonnen een aantal opties levensvatbaar te worden. Vanaf het begin wisten we al dat als we zouden gaan, dat we dan begin 2009 zouden gaan. Maar pas in december begonnen onze plannen vaste vorm aan te nemen… rond de eerste februari zouden we naar Londen verhuizen. En hier zitten we dus, in het centrum van de stad, terwijl het langzaam begint te bezinken.
Ik ben al heel wat keren verhuisd sinds ik het ouderlijk nest heb verlaten, maar dit was toch wel de meest interessante keer!! We ontdekten dat het redelijk goedkoop is om pakketjes van Israel naar Londen te versturen met de normale post. Ze bieden een EMS service aan waarbij je pakket binnen 4 tot 5 dagen aankomt of ze verschepen het waarbij het 4 tot 6 weken duurt. Dus we begonnen dozen te verzamelen…en terwijl we een idee probeerden te krijgen van de hoeveelheid dozen die we nodig zouden hebben realiseerde ik me dat we toch heel wat spulletjes verzameld hadden tijdens ons verblijf in Israel. En dat deed me realiseren dat het misschien toch niet zo’n slecht idee zou zijn om een professioneel verhuisbedrijf te laten komen. En zo kwam het dat we op de 31ste December (het westerse nieuwjaar word niet echt gevierd in Israel) een vertegenwoordiger over de vloer hadden, om eens te kijken hoe we onze spullen naar Londen zouden kunnen verhuizen. En we kregen een aanbod om onze spulletjes op het eerst volgende schip te laten verschepen…dat op 5 januari zou vertrekken…wat betekende dat ze onze spulletjes op 1 januari zouden komen ophalen…
Dus in de middag van de 31ste zijn we begonnen met inpakken. We namen een pause in de vorm van een gezellig Sylvester dinner, wat de Israelische manier is om het westerse nieuwjaar toch een beetje te vieren. Op de eerste morgen van 2009 vervolgden we onze poging om onze spulletjes uit te zoeken. En rond het middaguur diezelfde dag zwaaiden we onze spulletjes al uit! 
De volgende 4 weken vlogen in een flits voorbij. Emanuel had nog een hoop dingen op zijn werk die afgerond moesten worden en ik probeerde een start te maken met het zoeken naar werk in Londen. Al snel realiseerde ik me echter dat de meeste bedrijven niet geinteresseerd waren in iemand die nog niet in de UK was, dus focusde ik me op het aankleden van mijn CV, het registreren op verschillende websites voor werkzoekenden en op het uitzoeken van het soort banen dat beschikbaar is in deze economisch uitdagende tijden…
Tijdens onze laatste week in Israel regelden we het zo dat we onze vrienden konden zien, verschillende etentjes hadden en van iedereen afscheid konden nemen…pas toen begon het tot ons door te dringen…opnieuw stonden we op het punt een leven achter te laten en ergens anders helemaal opnieuw te beginnen. En hoewel het toch wel treurig was om zo veel vrienden achter te laten en hoewel het idee om niet langer in dit prachtige land te wonen ons al een gevoel van heimwee bezorgde, waren er ook de posititeve spanning om naar een zo bijzondere stad als Londen te gaan, het vooruitzicht van Emanuels nieuwe baan en de mogelijkheden voor een nieuwe baan voor mij.
Op 29 januari was het dan zo ver…die avond hadden we ons laatste sushi dinner in ons favoriete restaurant River en slechts enkele uren later zaten we op onze vlucht uit Israel. We hadden een kort weekend in Nederland gepland om even met onze families bij te kunnen kletsen voor ons vertrek naar Londen op de 2de februari. Maar bij aankomst die 2de februari op de luchthaven in Eindhoven stond ons een verassing te wachten… Herinner je je die dag dat het zo veel had gesneeuwd in de UK? Jaha…dat was die dag…dus onze vlucht werd geannuleerd. We werden omgeboekt naar de enige andere vlucht die dag, laat die avond, maar al tijdens de middag werd het duidelijk dat we helemaal niet naar Londen zouden kunnen komen die dag. Dus lieten we onze vlucht nog eens omboeken, dit keer naar dinsdag avond, in de hoop dat tegen die tijd alles weer onder controle zou zijn.
En zo kwamen we dus uiteindelijk op de avond van dinsdag 3 februari in Londen aan. Vanuit het vliegtuig konden we zien dat het grootste deel van het land nog onder de sneeuw verborgen ging, maar in de stad was de meeste sneeuw al weer weg. De rest van die week deden we ons best afspraken te regelen om naar apartementen te gaan kijken, deden we een poging een eerste idee te krijgen van onze omgeving en genoten we ervan dat we nu eindelijk weer iedereen om ons heen kunnen verstaan.
Inmiddels hebben we een heel aantal apartementen gezien en we hopen dat we tegen het einde van de maand een nieuw plekje hebben dat we ons thuis kunnen noemen. Ik heb inmiddels mijn eerste interview achter de rug en heb er nog twee gepland staan voor de volgende week. Wie weet kan ik ergens volgende maand ook weer aan het werk.
Ondertussen zullen we ons best doen jullie op de hoogte te houden. En hoewel ik zal doorgaan met het aanvullen van de informatie over Israel, zal ik op een gegeven moment ook beginnen met het toevoegen van info over Londen, misschien zelfs over de UK in het algemeen. En je zult nog meer veranderingen gaan zien zodra we een beetje meer gesettled zijn hier. Tot dan kun je genieten van een paar kleine toevoegingen die al zijn gedaan: kijk bijvoorbeeld eens naar Tel Aviv, als je een beter idee wilt krijgen van waarom we het daar zo heerlijk hebben gehad.
Posted: February 15th, 2009 under Dutch, London, Our Life.
Responses: none